Günlük arşivleri - Ahmet Çabuk

"Günlük" kategorisindeki yazılar

askolsun

Eksik cümleler birikti vuslat günlüklerimde, yarım bir sevdanın yaralı düşlerine ait.. Sonu gelmiyor senle başlayan hiç bir cümlenin; öznesi eksik, zamanı eksik, gülüşün eksik… Ezberimde iken yüzünün çizgileri, ne yapacağını bilmez bir çocuk gibiyim, kokulu öpücükler bırakırken dudaklarıma. İçime çektiğim saçlarının kokusu, doyamadığım teninin kokusu ve emanet canım; burnumda hâlâ.. Ama ne çare ki, saramadıkça […]

  • Ahmet Çabuk
  • Haziran 11, 2016
  • 0 Yorum

Kırmızı bir gökyüzünde bırakmıştım ellerini, gecenin en sessiz saatlerinde tozlu asma kilitler asmıştım gönlümün kapısına… Gönül limanımda yelkensiz kadırgalar, ömür denizimde kuvvetli kasırgalar vardı. Her günüm aynı, her günüm ayrı dertti. Bir gönül göçünde kaybetmiştim aşkın masumiyetini… Lâkin şimdi, dindi puslu fırtınalar, kırıldı bütün kilitler, griye döndü gökyüzü ve geriye döndü hayallerim. İçimde tutuşan bir […]

  • Ahmet Çabuk
  • Haziran 11, 2016
  • 0 Yorum
kursak

İyi Değilim Bir gün daha tükendi yokluğunun dününde, Sen nasılsın bilmem de, ben hiç iyi değilim. Şimdiki aklım olsa diz çökerdim önünde, Sen nasılsın bilmem de, ben hiç iyi değilim. Gündüzüm belli değil, gece beni almıyor. Çarptığın günden beri inan kapım çalmıyor. Yâr gönülden gidince, hatır gönül kalmıyor, Sen nasılsın bilmem de, ben hiç iyi […]

  • Ahmet Çabuk
  • Mayıs 27, 2016
  • 0 Yorum
kimene

Kime Ne? Tek bir damla gözyaşın kül ederken ruhumu, Dolu dizgin yangına koşuyorsam kime ne? Mecâlim kalmasa da bilmem yorulduğumu, Kurşun gibi bir sevda taşıyorsam kime ne? Önce gözler tüketti bendeki bu benliği, Öğretti her kederi, giydiripte önlüğü. Aşk masalı değil bu, aşkın kayıp günlüğü, Her sayfaya ismini döşüyorsam kime ne? Beş parasız aşığa gülüşün […]

  • Ahmet Çabuk
  • Mayıs 27, 2016
  • 0 Yorum
elinde-kalir

Ses olma gönlümün susmuş sesine, Duyduğun sitemler dilinde kalır. Dokunma duygumun can kafesine, Dokunduğun her şey elinde kalır. Kurduğum o düşler onca hayaller, Hep içimde kaldı, senin de kalır. Acının damgası şimdi bu eller, Tutarsam elini teninde kalır. Hep çıkmaz, dönülmez yollarım benim, Kaybolur izlerim, izinde kalır. Ölümü özlüyor yorgun bedenim, Koyarsam başımı, dizinde kalır… […]

  • Ahmet Çabuk
  • Mayıs 19, 2016
  • 0 Yorum
baska-sevdim-seni

Yine gece ve yine bölünmeyen sessizlik… Sarı ağaçlardan süzülen, rüzgâr kadar soğuk, yerlere dökülmüş, yapraklar kadar dağınık ve kirli bir sokak lambası kadar yalnızım. Bu yokluğunun kaçıncı günü, bilmiyorum ama ben varlığımın son demlerini yaşıyorum. Tükendim… Kimse bu kadar zor olacağını söylememişti; herkes “zaman” demişti. Zaman, sana unutturur her şeyi ama bilmiyorlar ki, sen gittin […]

  • Ahmet Çabuk
  • Mayıs 19, 2016
  • 0 Yorum

Bir sözünle başlar hâkimiyetin, Yazı/m sen olursun ister istemez. İçimde müebbet kalmak niyetin, Sızım sen olursun ister istemez. Hayâlim gerçekle yarışmıyor ki. Gündüzüm geceyle barışmıyor ki. Yokluğun çokluğa karışmıyor ki, Azım sen olursun ister istemez. Sensiz her şey yarım, aşım bir garip. Gönlüm isyanlarda, başım bir garip. Eylülüm yaralı, kışım bir garip, Yaz/ım sen olursun […]

  • Ahmet Çabuk
  • Nisan 23, 2016
  • 1 Yorum

Dokunma uzağıma, tuzaklarım içimde, Çırpınınca yüreğim, sen gelirsin gözümden. Saklandıkça içine, hep saklarım içimde, Sözüm dile gelirse, dilin düşer sözümden. Kararttıkça gözünü, ben sevgimi akladım. Yarınıma yarim ol, diye diye sevmişim. Bu kaçıncı gidişin, saymadım sayıkladım. Bilmem ki ben bu kadar, seni niye sevmişim? Sevgin haram olunca, gönlüm aldı laneti. Aşk şerbeti içtikçe, kan kusuyor […]

  • Ahmet Çabuk
  • Nisan 23, 2016
  • 0 Yorum

Puslu bir aydınlığın, sessiz bir gecenin ve akıl almaz bir gülüşün ortasında dimdik ve çaresiz bir bekleyiş bu. Ne yana dönsem sen sanki ne yana dönsem sensizlik. Kalbim huzursuz, düşlerim pespaye ve ellerim soğuk. Gözlerimde kaybolan bir sabahın ilk ışıkları, dilimde yarısı unutulmuş bir şarkının artakalanları… Neredesin? Daha yeni bakmaya başlamıştım, gözlerimi kaçırmadan gözlerine, daha […]

  • Ahmet Çabuk
  • Şubat 27, 2016
  • 0 Yorum

Sendin canım dediğim, sendin ömür verdiğim, sendin benim sevdiğim… Senle başlayan her cümlede ben kayboldum, nasılını bilmeden niyesine baktığım bir hayatın 3. Tekil şahsi oldum bir anda. Keşkelerin savaşın da belkilerin ihanetine uğrayan kalbim, mağlup bir komutan gibi ölümüne bir kavgaya tutuştu. Yine giden sevgiliye bir ağıt; yazık olan ömre bir sitem… Sendin Tek bir […]

  • Ahmet Çabuk
  • Şubat 23, 2016
  • 0 Yorum